fbpx

Stephanie Kooijman: “Moeilijke beslissingen moeten maken”

Het zal je maar overkomen; een stal vol trainingspaarden en je krijgt een ongeluk waardoor je even uit de running bent. Het gebeurde Stephanie Kooijman niet één, maar inmiddels drie keer. We blikken met de nog jonge ondernemer terug op de afgelopen jaren en kijken vooruit naar de toekomst van haar bedrijf SK Dressage.

Als we Stephanie Kooijman spreken is het inmiddels bijna drie weken na haar laatste val waarbij ze haar heup lastig heeft gebroken. “Ik ben hierna gelijk geopereerd, maar heb nog zo veel pijn dat we voor een second opinion gaan. Andere artsen die de foto’s van de constructie hebben gezien zeggen al dat het niet goed zit en dat bevestigt alleen maar mijn gevoel. Dat maakt het dubbel erg en zorgt er waarschijnlijk voor dat ik opnieuw onder het mes moet.”

Ongeluk in klein hoekje
Paarden blijven dieren en een ongeluk zit in een klein hoekje. Dat ondervond Stephanie voor het eerst in 2012 toen ze nog werkzaam was bij Academy Bartels. “Op de poetsplaats sprong er een paard op mijn knie waardoor deze verzakte en mijn scheenbeen brak. In 2016 heb ik mijn eigen bedrijf SK Dressage opgestart waarbij ik dressuurpaarden train en veel lesgeef. Ik was een echte cowboy en stapte vroeger overal op tot ik in 2018 door een val mijn heiligbeen op twee plekken brak. Daar heb ik wel een tik door gekregen, maar deze overwon ik en in 2020 was het weer raak en had ik mijn nek net niet gebroken en een whiplash. Hierna werd ik een stuk voorzichtiger en stapte ik niet meer op elk paard. Ook wetende wat eraan vastzit als je valt. Eind 2021 zijn de schroeven uit mijn heiligbeen gehaald, ik had de paarden eindelijk weer opgebouwd en dan sta je weer stil. Helaas kan er altijd iets gebeuren, zeker met jonge paarden al had ik het bij deze niet verwacht. Ik val niet snel, maar als ik val dan is het menens. Ik bleef nog lang zitten, maar op een gegeven moment had ik geen keus meer.”

Harde beslissingen
“Het is sowieso super lastig om je geld te verdienen in de paarden. Zeker als er keer op keer iets gebeurt. Ik heb veel eigen paarden samen met mijn vriend die in training staan voor de sport of verkoop en dat maakt het al helemaal lastig. Mijn vriend is paardentandarts en ik heb het geluk dat we het samen kunnen doen. Maar op dit moment kan ik nog helemaal niks, dus komt er geen geld in het laatje. Ik heb geen verzekering, omdat deze niet te betalen is. Daarnaast kreeg ik na mijn vorige ongelukken de prognose dat het goed zou komen en had ik perspectief hoelang het zou duren voordat ik weer kon rijden. Op dit moment is het nog niet zeker of ik ooit weer normaal op een paard kan zitten, omdat het om zo’n complexe breuk gaat. Daardoor hebben we harde beslissingen moeten nemen om alle eigen paarden te verkopen. Het is niet haalbaar om alles in training te zetten als ik niks verdien en we niet weten hoelang dat zal duren. Dat is de moeilijkste beslissing die ik moest maken. Het paard Jackson dat we samen hebben met de fokkers Bas en Trudy Wilschut wordt voor nu nog even niet verkocht en staat bij Dominique Filion in training. Als ik ooit weer zou kunnen rijden dan is dat wel een paard waar ik mee kan beginnen. Dus die houden we wel nog even tot er meer zeker is over mijn situatie.”

Niet stoppen
“De paarden die in training stonden zijn inmiddels allemaal terug naar hun eigenaren in goed overleg. Ik kan klanten niet laten wachten tot ik het wel of niet weer kan doen. Die mensen willen ook gewoon door en dat is logisch. Wel heb ik met iedereen nog bijna dagelijks contact en zijn ze heel begripvol. Helaas kan ik nog steeds niet beginnen met herstellen en kan ik door de pijn niks. De focus ligt momenteel op mijn gezondheid en overal achteraan bellen om de zorg te krijgen die ik wil hebben. Als ik weer een beetje uit de voeten kan, wil ik snel weer lesgeven. Het is dubbel lastig dat ik daar niks over kan zeggen. Stoppen met de paarden zou ik nooit doen. Het is mijn lust en mijn leven. Wat er ook gebeurt ik blijf hippische ondernemer. Gelukkig is de paardenbranche groot en lesgeven is iets wat in de toekomst wel weer kan. Daarnaast vind ik het ook leuk om met jonge paarden bezig te zijn en deze bijvoorbeeld klaar te maken voor de keuring. Ik werd ook al benaderd of ik niet wilde bemiddelen in de verkoop van paarden. Er zijn naast het rijden nog genoeg dingen die ik nog wel kan.”

Nadenken
“Mentaal is het deze keer wel anders als na de andere keren. Ik heb nu nog niks wat planning betreft om aan vast te houden en de pijn is veel heftiger dan de andere keren. Het is niet te vergelijken. Ik was net op het punt om weer door te breken op wedstrijd en was weer helemaal klaar om te knallen. Ik leef voor de paarden en wedstrijden. Mijn vriend vroeg na afgelopen keer ook heel terecht of hij mij de volgende keer moest oprapen met een dwarslaesie. Je gaat hierdoor wel nadenken over hoe ver je voor het rijden wilt gaan. Ik wil niet mijn hele leven met pijn rond blijven lopen.”

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp

Vind je dit artikel interessant?

De Hippische Ondernemer deelt vaker dit soort artikelen. Meld je gratis aan voor onze nieuwsbrief, om op de hoogte te blijven. 1400+ ondernemers gingen je al voor!

Nieuwste berichten: